దాదాపు పదేళ్ల సుదీర్ఘ విరామం తర్వాత సీనియర్ హీరో వడ్డే నవీన్ మళ్లీ కథానాయకుడిగా వెండితెరపైకి ఎంట్రీ ఇచ్చిన చిత్రం ‘ట్రాన్స్ఫర్ త్రిమూర్తులు‘ (Transfer Trimurthulu). కమల్ తేజ నర్ల దర్శకత్వంలో, పోలీస్ డ్రామాగా తెరకెక్కిన ఈ సినిమాలో రాశి సింగ్ హీరోయిన్గా నటించింది. భారీ ప్రమోషన్లతో ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చిన ఈ సినిమా వడ్డే నవీన్కు ఆశించిన స్థాయిలో కమ్బ్యాక్ ఇచ్చిందో లేదో సమీక్షలో చూద్దాం.
కథేంటంటే?
త్రిమూర్తులు (వడ్డే నవీన్) ఒక నిజాయితీ గల పోలీస్ కానిస్టేబుల్. తన తండ్రి శ్రీనివాసులు (నిజాయితీ గల పోలీస్ ఆఫీసర్) ఆశయాలను తూచా తప్పకుండా పాటిస్తూ ఉంటాడు. ఈ క్రమంలోనే అతని నిజాయితీ వల్ల 10 ఏళ్లలో ఏకంగా 55 సార్లు బదిలీ (ట్రాన్స్ఫర్) అవుతాడు. అలా అరకుకు బదిలీపై వచ్చిన త్రిమూర్తులకు, అక్కడ 20 ఏళ్ల క్రితం ఒక గిరిజన యువతి ‘ప్రియమ్మ’పై జరిగిన దాడికి సంబంధించిన ఎఫ్ఐఆర్ (FIR) కనిపిస్తుంది. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏంటంటే, ఆ కేసును నాడు నమోదు చేసింది త్రిమూర్తులు తండ్రే.
ఈ కేసు గురించి లోతుగా దర్యాప్తు చేస్తున్న కొద్దీ.. దీని వెనుక ముఖ్యమంత్రి కమల (శిల్పా తులస్కర్)తో పాటు పెద్ద పెద్ద రాజకీయ శక్తుల హస్తం ఉన్నట్లు త్రిమూర్తులకు తెలుస్తుంది. అసలు ప్రియమ్మకు ఏం జరిగింది? ఆ వ్యవస్థను ఎదిరించి త్రిమూర్తులు ఆమెకు న్యాయం చేయగలిగాడా? లేదా? అనేదే మిగతా సినిమా.
విశ్లేషణ
వ్యవస్థను ఎదిరించే ఒక సిన్సియర్ పోలీస్ కథలు టాలీవుడ్లో ఇప్పటివరకు చాలానే వచ్చాయి. ఇలాంటి సోషల్ డ్రామాలకు పకడ్బందీగా ఉండే కథనం, ఆసక్తికరమైన స్క్రీన్ప్లే చాలా ముఖ్యం. కానీ, ‘ట్రాన్స్ఫర్ త్రిమూర్తులు’ విషయంలో అది పూర్తిగా లోపించింది. దీనివల్ల సినిమా చాలా పాతగా, రొటీన్గా సాగుతుంది.
ఈ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు మనకు ఎక్కడో ఒకచోట ఎన్టీఆర్ ‘టెంపర్’ సినిమా ఛాయలు కనిపిస్తాయి. సినిమా క్లైమాక్స్లో వచ్చే కోర్టు డ్రామా సీన్లు కాస్త పరవాలేదనిపించినా.. అంతవరకు థియేటర్లో కూర్చోవడం ప్రేక్షకుడికి కొంచెం పరీక్షే. సినిమాలో పాత్రల డిజైన్ కూడా వీక్గా ఉంది. దర్శకుడు కమల్ తేజ తడబాటు కథనాన్ని మరింత దెబ్బతీసింది. సమాజానికి నీతులు చెప్పే సీన్లు ఒక దశ దాటాక బోర్ కొట్టిస్తాయి.
అయితే, ఈ సినిమాలో మెచ్చుకోవాల్సిన విషయం ఏంటంటే.. హీరోని ఎక్కడా ఒక సూపర్ హ్యూమన్లా (సర్వశక్తిమంతుడిగా) చూపించకుండా, వ్యవస్థ ఒత్తిడికి లోనవుతూనే న్యాయం కోసం పోరాడే ఒక సామాన్యుడిగా చూపించడం బాగుంది. కాకపోతే కుటుంబ సెంటిమెంట్ సీన్లు ఎక్కడా కనెక్ట్ అవ్వవు. అనవసరంగా పెట్టిన స్పెషల్ సాంగ్ లాజిక్కు దూరంగా ఉంది.
నటీనటుల పనితీరు
చాలా కాలం తర్వాత స్క్రీన్పై కనిపించిన వడ్డే నవీన్ తన పాత్రకు చక్కగా సరిపోయాడు. అతని లుక్స్ బాగున్నాయి. రీఎంట్రీ కోసం ఎంచుకున్న పాత్ర కూడా అతనికి సెట్ అయింది. కానీ, కథా కథనాల్లో బలం లేకపోవడంతో నవీన్ పడ్డ కష్టం వృథా అయిందని చెప్పాలి. హీరోయిన్ రాశి సింగ్ పాత్ర అంతంత మాత్రమే, ఆమెకు పెద్దగా నటించే స్కోప్ దక్కలేదు. ముఖ్యమంత్రిగా శిల్పా తులస్కర్ తన పరిధి మేరకు బాగానే చేసింది. రఘుబాబు తదితర మిగిలిన నటీనటుల పాత్రలు కథకు పెద్దగా బలాన్ని ఇవ్వలేకపోయాయి.
సాంకేతిక విభాగం
కల్యాణ్ నాయక్ అందించిన సంగీతం ఆకట్టుకోలేకపోయింది. పాటలేవీ రిజిస్టర్ కావు సరేకదా, బ్యాక్గ్రౌండ్ స్కోర్ (BGM) కొన్ని యాక్షన్ సీన్స్ మినహా చాలా చోట్ల మరీ లౌడ్గా (పెద్ద శబ్దంతో) అనిపిస్తుంది. ప్రధాన కథాంశం మినహా మిగిలిన స్క్రీన్ప్లే అంతా పాత పద్ధతిలోనే సాగుతుంది. నిర్మాణ విలువలు, ప్రొడక్షన్ డిజైన్ పరవాలేదనిపిస్తాయి. సాహిత్యం, డైలాగులు అన్నీ పాత కాలపు సినిమాలను గుర్తుచేస్తాయి.
ప్లస్ పాయింట్స్
- సినిమా మెయిన్ పాయింట్ (కథాంశం)
- వడ్డే నవీన్ నటన
మైనస్ పాయింట్స్
- అవుట్డేటెడ్ (పాతకాలపు) స్క్రీన్ప్లే
- అనవసరమైన కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్
- లాజిక్ లేని సీన్లు
- ఎమోషన్స్ సరిగ్గా పండకపోవడం
ఇటీవల కాలంలో పాత తరం హీరోలంతా క్యారెక్టర్ ఆర్టిస్టులుగా సెకండ్ ఇన్నింగ్స్ స్టార్ట్ చేస్తుంటే, వడ్డే నవీన్ మాత్రం మళ్లీ సోలో హీరోగానే ట్రై చేశారు. అందులో తప్పులేదు కానీ, కథ ఎంపికలో మాత్రం కాలానుగుణంగా అప్డేట్ అవ్వాల్సింది.
బాటమ్ లైన్: ‘అవుట్డేటెడ్’ త్రిమూర్తులు
రేటింగ్: 2/5
